fantomintro

Οι προετοιμασίες

Όπως είναι φυσικό με την υπογραφή της σύμβασης άρχισαν και οι προετοιμασίες για την παραλαβή και την υποδοχή τών νέων αεροσκαφών. Μια, μάλλον σημαντική σύσκεψη έγινε στο ΑΑ στις 31 Μαΐου 1972.
Η επιτροπή που είχε συσταθεί για την αξιολόγηση, αξιοποίηση και υποδοχή των Phantom, έκανε έναν απολογισμό για το τι είχε γίνει ως τότε. Εξετάστηκε η εξέλιξη της πορείας της σύμβασης κι έγινε συζήτηση για το τι θα έφεραν τα ελληνικά F-4.
Με άλλα λόγια, τι ηλεκτρονικό εξοπλισμό θα είχαν και με τι οπλικά συστήματα θα επιχειρούσαν.
Η USAF δεν είχε προτείνει μόνο το F-4E. Στις προτάσεις της συμπεριλαμβανόταν άλλοι δύο τύποι. To F-4F, που είχε επιλέξει και η Luftwaffe, αλλά και μια μονοθέσια έκδοση, ακόμα πιο απλοποιημένη, που την ονόμαζε F-4( ), με την παρένθεση να "γεμίζει" εφόσον επιλεγόταν.
Τελικά επελέγη το F-4E, το οποίο όμως δεν είχε τη δυνατότητα να φέρει πυρηνικά όπλα. Είναι άγνωστη η αιτία αυτής της επιλογής, αν και ως πιθανότερο φαίνεται να έγινε προκειμένου να πέσει το κόστος. Οπωσδήποτε δεν έχει σημασία, καθώς στην Ελλάδα υπήρχαν αεροσκάφη, τα F-104G, που μπορούσαν να φέρουν πυρηνικά.
Στην ίδια σύσκεψη ασχολήθηκαν και με άλλα σημαντικά θέματα.Ένα από αυτά ήταν και το ποιες μονάδες της Αεροπορίας θα εφοδιάζονταν με Phantom.Ένα άλλο, το προσωπικό που θα επάνδρωνε τις μονάδες αυτές. Τότε καθορίστηκαν και τα κριτήρια επιλογής του προσωπικού που θα πήγαινε για εκπαίδευση στις ΗΠΑ.
Επιλέχθηκαν 41 ιπτάμενοι, όλοι αξιωματικοί φυσικά, από τους οποίους οι 10 ήσαν εφεδρικοί.Για το τεχνικό προσωπικό εδάφους επιλέχθηκαν 5 αξιωματικοί και 95 υπα ξιωματικοί.Τελικά στις ΗΠΑ πήγαν συνολικά 117 τεχνικοί.
Οι περισσότεροι από τους ιπταμένους ως τότε πετούσαν με F-84F Thunderstreak.Ένας προέρχονταν από τα F-104G και δύο από F-5. Το γιατί προτιμήθηκαν χειριστές από τα F-84F είναι πολύ απλό να εξηγηθεί. Ήταν το πολυπληθέστερο αεροσκάφος στην Ελληνική Αεροπορία. Ήταν το παλιότερο μαχητικό και μάλιστα είχε αρχίσει η απόσυρση του. Φυσικό ήταν επομένως να πάρουν χειριστές από τις Μοίρες που χρησιμοποιούσαν αυτά τα αεροσκάφη κι όχι από άλλες που είχαν αυτά της "πρώτης γραμμής".Με βάση την ίδια λογική αποφασίστηκε οι Μοίρες που θα εφοδιάζονταν με τα F-4E Phantom να είναι, κατά σειρά, η 339 ΜΔΒ και η 338 ΜΔΒ που ως τότε πετούσαν με Republic F-84F Thunderstreak. Ως βάση τους θα είχαν το αεροδρόμιο της Ανδραβίδας και θα υπάγονταν στην 117 ΠΜ, η οποία θα προερχόταν από την αναβάθμιση της 117 ΣΜ.
Οι συσκέψεις συνεχίστηκαν και τα πράγματα εξελίσσονταν μάλλον ομαλά θα λέγαμε. Μια σημαντική σύσκεψη ήταν αυτή που έγινε το Σάββατο, (τότε ήταν εργάσιμη ημέρα), 10 Ιουνίου 1972. Τότε πάρθηκε η απόφαση να συγκροτηθεί στην 114 ΠΜ Κέντρο Προπαίδευσης Χειριστών, κάτι αντίστοιχο με τα σημερινά ΣΟΣΜΕ. Εκεί οι χειριστές που είχαν επιλεγεί, χωρίστηκαν σε 4 ομάδες και "πέταξαν" στον εξομοιωτή του F-104G, εκπαιδευόμενοι στη χρήση του ραντάρ και του αδρανειακού συστήματος ναυτιλίας LN3. Αντίστοιχα οι υπαξιωματικοί φοίτησαν στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ξένων Γλωσσών, προκειμένου να βελτιώσουν στο μέγιστο δυνατό τα αγγλικά τους.
Την ίδια περίοδο καταρτίστηκαν και οι μελέτες για τις εργασίες που έπρεπε να γίνουν στην 117 ΠΜ. Τελικά αποφασίστηκε να κατασκευαστούν 26 καταφύγια αεροσκαφών, αυτά που όλοι αποκαλούμε shelter, νέοι τροχόδρομοι αλλά και καινούργια κτίρια για τις μοίρες, τις επικοινωνίες κλπ.Για την χρηματοδότηση όλων αυτών των έργων ζητήθηκε, κατά προτεραιότητα, η συνδρομή του NATO. Έτσι τα έργα που αφορούσαν τη μία μοίρα καλυφτηκαν από κονδύλια της συμμαχίας και αυτά της άλλης μοίρας από εθνικούς πόρους.
Ποιας ακριβώς μοίρας τα έξοδα χρεώθηκαν στο NATO δεν έχει καμία απολύτως σημασία, καθώς δεν αποκλείεται τέτοια κατανομή να μην έγινε ποτέ. Απλώς το συνολικό κόστος διαιρέθηκε δια του δύο.
Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, δημοπρατήθηκαν τα έργα που αφορούσαν τις επικοινωνίες.Ακολούθησαν, τον Ιανουάριο του 1973 τα έργα των καταφυγίων και τον τροχοδρόμων.
Η πρόβλεψη ήταν αυτά να έχουν ολοκληρωθεί ως τον Φεβρουάριο του 1974, πράγμα το οποίο και έγινε.
Τέλος, τον Φεβρουάριο του 1973 δημοπρατήθηκαν οι άλλες κτιριακές εγκαταστάσεις που ήσαν έτοιμες τον Ιούνιο του 1974.
Από τους 41 ιπταμένους που είχαν επιλεγεί τελικά στις ΗΠΑ στάλθηκαν για εκπαίδευση οί 36. Όσοι δηλαδή θα επάνδρωναν τα αεροσκάφη μιας μοίρας. Αυτό συνέβη για μία και μοναδική φορά, καθώς δεν έχει επαναληφθεί ως σήμερα.
Η μετάβαση στις ΗΠ Α έγινε σε τρεις ομάδες. Οί πρώτοι αναχώρησαν τον Δεκέμβριο του 1973.
Οι άλλες δύο ομάδες ταξίδεψαν, με διαφορά λίγων ημερών η μια από την άλλη, στα τέλη του Ιανουαρίου του 1974. Όλοι τους βρέθηκαν στην Homestead AFB, ένα αεροδρόμιο δίπλα στην ομώνυμη πόλη που βρίσκεται 40 περίπου χιλιόμετρα νότια του Miami, στην άκρη της Florida. Εκεί έδρευε η 31st TFW, μια μονάδα οπου χρησιμοποιούσε F-4C και F-4D.
Μία από τις αποστολές της ήταν και η εκπαίδευση πληρωμάτων, κυβερνητών και χειριστών, οπλικών συοτημάτων για τα Phantom. Οι Έλληνες χειριστές εκπαιδεύτηκαν σε F-4C, τόσο σε αποστολές αναχαίτισης όσο και σε αποστολές βομβαρδισμού. Ο καθένας "έβαζε" γύρω στις 70 ώρες πτήσης, χρόνος ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί ικανοποιητικός.
Από αυτές οι 30 περίπου, ήσαν ως Χειριστής Οπλικών Συστημάτων και οι υπόλοιπες 40 ώρες ως Κυβερνήτης.
Τέσσερα πληρώματα που ανήκαν στην πρώτη ομάδα, εκπαιδεύτηκαν και ως εκπαιδευτές.
Αυτοί ήσαν και οι πρώτοι που επέστρεψαν στην Ελλάδα., στις αρχές Απριλίου του 1974, προκειμένου να εκπαιδεύσουν και άλλους χειριστές.
Οι υπόλοιποι επέστρεφαν μόλις ολοκλήρωναν την εκπαίδευση τους. Μάλιστα οι τελευταίοι γύρισαν όταν είχε ήδη αρχίσει η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, τον Ιούλιο του 1974.