Στις 30 Ιουνίου 20003  έλαβε χώρα ένα γεγονός που συγκέντρωσε το ενδιαφέρον όλων όσων ασχολούνται με αεροπορικά θέματα.
Ένα απο τα σημαντικότερα αεροσκάφη της μεταπολεμικής Ελληνικής Αεροπορίας πέταξε για τελευταία φορά.

Το Mirage F-1CG,  ένα αεροσκάφος που παρ’ όλο που η καριέρα του άρχισε και τελείωσε σε καιρούς ειρηνικούς, δίκαια θεωρείται ως θρύλος.

 Το 1975, όταν κάνει την εμφάνισή του πάνω απο το Αιγαίο, ήταν ότι το καλύτερο υπήρχε  για αναχαίτιση στο οπλοστάσιο των δύο χωρών που βρέχονται απο την θάλασσα αυτή.

Η προσφορά του είναι ανεκτίμητη, άν αναλογισθεί  κανείς οτι μέχρι την έλευση των μαχητικών τρίτης γενιάς, ήταν το μοναδικό Ελληνικό αεροσκάφος που υπερείχε των τουρκικών μαχητικών πάνω απο το Αιγαίο και κατα συνέπεια καλούνταν πάντα να αναχαιτίσει  οτιδήποτε έβγαζαν οι Τούρκοι στις συνεχείς προκλήσεις τους.

Η παραγγελία για 40 αεροσκάφη  δόθηκε τον  Ιούνιο του 1974 απο την δικτατορική κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου, λιγο πριν απο την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο.Αυτή ήταν η πρώτη μεταπολεμική αγορά Γαλλικών αεροσκαφών απο την Ελληνική  Αεροπορία και η δεύτερη φορά που έσπαζε μια μακρόχρονη παράδοση  κυριαρχίας Αμερικανικού υλικού.
Η αρχή είχε γίνει, πάλι κατα την διάρκεια της δικτατορίας, με την προμήθεια των μεταγωγικών Nord 2501 Noratlas, το 1969.

Η εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο και η αυξανόμενη προκλητικότητά τους πάνω απο το Αιγαίο ανάγκασαν την Π.Α να επισπεύσει τα εξοπλιστικά της προγράμματα και την εκπαίδευση του προσωπικού.

Χαρακτηριστικό του επείγοντος της Ελληνικής παραγγελίας είναι το ότι τα πρώτα  αεροσκάφη κυριολεκτικά πάρθηκαν απο την γραμμή παραγωγής της Armée de l'Air!!

Μέσα στο κλίμα αυτό, στις  αρχές του 1975 στάλθηκε στην Γαλλία για εκπαίδευση, το πρώτο κλιμάκιο χειριστών και τεχνικών.Εδώ άρχισαν να εμφανίζονται οι πρώτες δυσκολίες, αφού όλα τα εγχειρίδια του Mirage F-1 ήσαν στα Γαλλικά  και  η Π.Α βρέθηκε μπροστά σε μιά οργάνωση, εκπαίδευση και συνήθειες, τελείως   διαφορετικές απο αυτές που εφάρμοζε επι δεκαετίες και που βασίζονταν στο Αμερικανικό σύστημα.
Οι δυσκολίες ξεπεράστηκαν χάρη στον ενθουσιασμό, την σκληρή δουλειά και  την εφευρετικότητα των τεχνικών της Π.Α και  στις  5 Αυγούστου του 1975, το πρώτο Mirage F-1CG (αρ 101), με χειριστή τον  Επισμηναγό  Αλεξανδρο Μαμάη προσγειώθηκε στην Τανάγρα.Τις επόμενες ημέρες ακολούθησαν και άλλα αεροσκάφη. Ένα ιδιέταιρο χαρακτηριστικό της απόκτησης των Mirage F-1CG  απο την Ελλάδα, είναι  το οτι ποτέ δεν παραγγέλθηκαν διθέσια αεροσκάφη.
Αυτό δεν εμπόδισε την  ομαλή εκπαίδευση των νέων χειριστών και την προσαρμογή τους στον τύπο.

Πρώτη μονάδα υποδοχής τους ήταν η 342 ΜΠΚ.Αργότερα μία ακόμη Μοίρα ιδρύθηκε για να δεχθεί τα Mirage.Αυτή ήταν η 334 ΜΠΚ.Μέχρι τα μέσα του 1978 όλα τα αεροσκάφη (40 τον αριθμό,) είχαν παραληφθεί και μοιρασθεί στις πιό πάνω μονάδες, με έδρα την 114 ΠΜ στην Τανάγρα.Τα Mirage των δύο αυτών μονάδων θα σηκώσουν το βάρος των αναχαιτίσεων των Τουρκικών παραβιάσεων  και της φύλαξης του Ελληνικού εναέριου χώρου για πάνω απο 27 ολόκληρα χρόνια!

Όταν στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 η Π.Α άρχισε να παραλαμβάνει τα  F-16C και Mirage 2000, τα Mirage F-1CG   συνέχισαν το πολύτιμο έργο τους, δίπλα σε αεροσκάφη με καλύτερες επιδόσεις και κατα πολύ νεώτερα.

Το 1989 η 334 ΜΠΚ μεταστάθμευσε στο Ηράκλειο της Κρήτης απο όπου τα Mirage F-1CG   εκτελούσαν αναχαιτίσεις στην ευρύτερη περιοχή μέχρι και την διάλυση της μονάδας το 2000 και την  συνκέντρωση των αεροσκαφών που απέμειναν στην 342ΜΠΚ.

Τα  Γαλλικά αεροσκάφη εξακολουθούσαν να πετούν σε αποστολές αναχαίτισης μέχρι και  τα τέλη της δεκαετίας του ’90, ενώ τα  τελευταία 15 αεροσκάφη που απέμειναν στην 342 ΜΠΚ (άλλα 9 τέθηκαν σε αποθήκευση), εξακολουθούσαν να βρίσκονται σε πτητική κατάσταση,  παρά την έλλειψη ανταλλακτικών  που παρατηρήθηκε μετά την απόφαση για απόσυρση των Mirage F-1CG,  το 2000.

Απόδειξη της ποιότητας της κατασκευής τους, είναι το γεγονός  ότι μετά απο συνεχή χρήση απο το 1975, πάνω απο 160.000 ώρες πτήσεων, τις περισσότερες απο αυτές πάνω απο θάλασσα, τα εναπομείναντα αεροσκάφη  είναι χωρίς κανένα δομικό πρόβλημα ή ίχνος σκουριάς!

Πολλοί έχουν την γνώμη οτι η απόσυρση των αεροσκαφών αυτών ήταν άστοχη καί πρόωρη.

Ένα απο τα ωραιότερα αισθητικά αεροσκάφη που πέρασαν απο την Ελληνική Αεροπορία,  που αγαπήθηκε απο αυτούς που το πέταξαν, ή έτυχε να είναι επιφορτισμένοι με την  συντήρηση του, ένας πραγματικά άξιος φρουρός του Αιγαίου,  άφησε για πάντα  τους ουρανούς που πιστά υπερασπίστηκε για 28 ολόκληρα χρόνια.